Burrito's

We zitten de laatste tijd met een dilemma: Lief heeft regelmatig last van zijn maag. Dit betekent dat hij graag vroeg wil eten, zodat het eten genoeg tijd heeft om te zakken. Dan kan hij beter slapen, en omdat hij toch elke ochtend heel vroeg op moet is dat wel zo prettig.
Nou gaan iedere dag overwerken en vroeg eten meestal niet goed samen. Vandaar dat ik gisteren, na een makkelijke, snelle Tortellini nog een keer de keuken in gedoken ben om het eten voor vanavond voor te bereiden. De onderstaande hoeveelheid is voldoende voor 4 personen. Ik vries de helft van de vulling in. Die warm ik later weer op en vul dan de tortilla's. Als de vulling al warm is hoeft het gerecht namelijk maar kort in de oven om de kaas te laten smelten. Kort in de oven -- dat is een goede zaak in de snelle keuken!
De hoeveelheid gehakt hier is vrij laag, aan de ene kant vanwege Lief's maag, maar aan de andere kant omdat de bonen en de kaas natuurlijk ook de nodige eiwitten leveren, en meer gehakt is gewoon niet nodig.

Voor 4 personen:
250 gr gehakt
2 uien, gesnipperd
1 paprika, in blokjes
1 blikje mais
1 blik kidneybonen, liefst in chilisaus
1 blikje tomatenpuree, 'doppio concentrato', en een blikje vol water
bouillonblokje, verkruimeld
chilikruiden naar smaak
8 medium tortilla's
100 gr geraspte kaas

Fruit het gehakt. Bak als het gehakt licht aangebruind is de ui even mee, daarna ook de paprika. Voeg de mais, kidneybonen, tomatenpuree en het blikje water toe en laat het geheel even doorwarmen. Maak op smaak met chilikruiden en een bouillonblokje.
Verdeel de vulling over de tortilla's. Vroeger maakte ik rolletjes, tegenwoordig vouw ik ze op tot een soort envelopjes. Leg ze met de naad naar beneden in een ovenschaal (4 envelopjes passen mooi in een standaard glazen lasagnaschaal) en strooi er kaas naar smaak overheen. Zet even onder de grill tot de kaas is gesmolten, of in een voorverwarmde oven als je geen grill hebt.

Twee burrito's per persoon zijn voldoende voor ons, maar grote eters waarderen misschien nog een salade erbij, of een schaaltje verse guacamole. Verstandige mensen vergeten ook niet een foto te maken voor hun weblog...

update: een paar dagen later proberen ze het goed te maken...

Chili con carne

Geknókt heb ik vroeger met mijn moeder als ze chili con carne op tafel durfde te zetten. Bah, van die vieze bruine bonen erin, en nog paprika ook. Allebei vond ik heel smerig. Jaren lang heb ik er van gewalgd maar uiteindelijk ben ik er overheen gegroeid. Pas laat hoor, toen ik op kamers ging moest ik natuurlijk eten wat de huisgenoten kookten en dan zet je als jonkie natuurlijk toch je beste beentje voor. En als je zelf kookt kun je dingen ook aan je eigen smaak aanpassen.
Peulvruchten stonden vaak op het menu in mijn vegetarische periode, en sinds dien vind ik ze heerlijk. Ook paprika's liggen vaak in mijn boodschappenkarretje.
Nu is het een van de gerechten die regelmatig op mijn menu terugkeren. De laatste keer is alweer een tijdje geleden, dus hoog tijd om weer eens te maken. Het lekkerste vind ik om chili op te scheppen met lekker kazige tortillachips. Er wordt ook wel eens rijst bij geserveerd, maar ik houd het bij mijn chippies.
In dit geval had ik nog een 'pakje' kidneybonen van bonduelle in de kast staan, uit een of ander boodschappenpakket. Normaliter gebruik ik een blik kidneybonen in chilisaus. Dan heb je ook minder tomatenpuree nodig. Handig trouwens: in Engeland verkopen ze de tomatenpuree altijd in tubes. Makkelijk doseren als je maar een beetje nodig hebt! Nu zit ik vaak met een half blikje opgescheept. En blikjes mag je weer niet in de koelkast bewaren als ze geopend zijn... wat een problemen allemaal he. Maar ach, na een lekker bord chili maakt het allemaal niet zo veel meer uit.

Voor 2 personen:
250 gr gehakt
2 uien, gesnipperd
1 teen knoflook
2 paprikas, een groene en een gele is mooi
1 blik kidneybonen in chilisaus
1 flinke el tomatenpuree
chilikruiden naar smaak
1 zak tacochips

Bak het gehakt rul en fruit de gesnipperde ui en gehakte knoflook mee.
Ik vind het zelf lekker als de paprika nog wat knapperig is, dus die voeg ik met de kidneybonen toe om even door te warmen. Als je hem liever wat gaarder hebt kun je de blokjes paprika eerst even meefruiten.
Voeg de tomatenpuree en wat water toe om wat meer saus te maken. Maak de saus op smaak met de chilikruiden (naar smaak). Als je geen kidneybonen in chilisaus kunt krijgen maar alleen de 'naturel' variant, dan heb je wat meer tomatenpuree en kruiden nodig.

Dit is geen glamoureus gerecht, maar eerlijke recht-door-zee-keuken zullen we maar zeggen. Je hoeft het dus ook niet heel netjes te eten, het lekkerste is om de chili 'op te lepelen' met de tacochips.

Als je grotere hoeveelheden maakt kun je ook nog een blikje mais door de chili roeren, maar voor twee personen is dit al een ruime hoeveelheid. Bovendien zit je dan weer met een aangebroken blikje mais te kijken. Maar misschien wel een idee voor mensen die niet van paprika houden.