Kippenpootje met 'sju'

Gisteravond heb ik een pannetje kippenpootjes gestoofd met wat kruiderij en knoflook. Een deel ingevroren voor later, en een ander deel in een pannetje in de koelkast. Vanavond hoefde ik dus alleen maar aardappeltjes te koken en een pannetje spercieboontjes maken. Ouderwets hollands, dat maak ik niet meer vaak. Maar zo nu en dan is t erg lekker.
Geen foto's, maar ik denk dat iedereen zich wel een gestoofd kippenpootje kan voorstellen.
De overgebleven aardappeltjes heb ik in blokjes gesneden en met de overgebleven bietjes van laatst een makkelijke aardappelsalade gemaakt voor in het lunchtrommeltje. Dressing: 2 el yoghurt, 1 el mayo, tl mosterd, snufje zout en een bosje bieslook. Door de warme, in kleine blokjes gesneden aardappeltjes roeren en later de bietjes er, ook in blokjes gesneden, doorheen.

Salade met warme brie en frambozendressing

Dit is een combinatie die al een tijdje in mijn hoofd zat, zonder dat ik echt recept ervan had om uit te proberen. In het weekend dus een mooie kans om uit te proberen. Voor de dressing heb ik staan twijfelen tussen balsamico en appelazijn. Uiteindelijk heb ik voor de laatste gekozen omdat mij jam ook gezoet was met appelsap (st. Dalfour). Geslaagde combo!

voor 2 personen:
1 zak rucola
hart van een krop botersla
plakjes gekookte biet
(knoflook)stokbrood
1 punt brie, niet al te rijp
2 el frambozenjam
appelazijn
olie
2 handjes walnoten

Verwarm de oven voor en bak hierin het stokbrood.
Scheur de botersla in stukken en was ze samen met de rucola. Verdeel over twee borden.
Verdeel de plakjes biet over de salade.
Snijd de brie horizontaal door midden en maal er wat verse peper overheen. Leg de brie de laatste twee minuten bij het stokbrood in de oven, ik gebruikte hiervoor een siliconen matje om het eventuele uitlopen op te vangen.
Klop ondertussen een dressing van de frambozenjam met de appelazijn en olie.
Schep de warme brie op de salade en verdeel de dressing erover. Garneer met de walnoten en serveer het met het knoflookstokbrood.

Rampdag en Koelkastplunderen

Na een lange, lange dag waarop we allemaal extra hard moesten werken omdat een collega ziek geworden is, was ik blij om in de auto te kunnen stappen en naar huis te rijden. Bij het wegrijden maakte hij een raar geluid, en het einde van het verhaaltje was dat ik bijna 2 uur op de wegenwacht heb staan wachten. Maandag naar de garage dus, want het kon niet ter plekke verholpen worden.
Het was pas ver na achten toen ik thuis kwam. In een stil huis ook nog, want Lief is de komende weken op cursus iedere donderdag. Eigenlijk was mijn plan om nog even de winkel in te duiken voor wat vers groenvoer voor 's avonds en om de volgende ochten het lunchtrommeltje te vullen, maar die vlieger ging niet meer op. Het werd een kwestie van koelkastplunderen en creatief zijn, wat soms verrassende ideeen op kan leveren. Mijn maaltje van vanavond is een sobere mini-variant van de kip met gorgonzola, en uiteindelijk was ik zeker niet ontevreden.

Voor 1 persoon:
2-3 aardappeltjes
1 kipfilet, in dikke repen gesneden
4-5 plakken gerookte ham
potje rode bieten
tartaretesaus

Prik de aardappeltjes rondom in met een vork of cocktaiprikker. Leg ze ca 10 min in de magnetron, draai halverwege om. Dit is een hele snelle manier om aardappeltjes te poffen.
Snijd de kipfilet in 4 of 5 dikke repen, en wikkel iedere reep in een lapje ham. Zout en peper niet nodig. Bak ze in een scheutje olijfolie zachtjes gaar.
Als de aardappeltjes klaar zijn kun je de schilletjes eraf trekken en ze zo serveren. Ik vond mezelf echter zo zielig dat ik wel wat lekkerders verdiend had. De aardappeltjes heb ik in partjes gesneden en in het achtergebleven bakvet van de kiprolletjes gebakken, met een extra scheutje boter.
Aan houdbaar groenvoer had ik in de kast: een potje spercieboontjes, een potje bietenplakjes en een potje witte bonen in tomatensaus. Het zijn de bieten geworden.
Voor erbij een flinke lepel tartaresaus, all met al een goed bordje 'comfort food'.

Pakjeseten: Kip Tandoori van Knorr

Een collega op vakantie, de andere ziek. Dan nog een paar grote escalaties op het werk en je weet het wel weer: vergeet het maak qua op tijd thuis zijn. Lief heeft er echter de schouders onder gezet en heeft mij verzekerd dat hij alles wel zou regelen. Gek genoeg moet ik daar nog steeds aan wennen, een man die uit zichzelf meehelpt in huis. Ik ben grondig verpest.
Lief weet goed dat ik in Engeland altijd graag indiaas at, dus hij heeft een pak Kip Tandoori van Knorr gehaald.
De hoeveelheid zou genoeg moeten zijn voor 2-3 personen. Dat geloof ik goed, voor ons was het ruim voldoende. Van de rijst hadden we hooguit de helft op, en de saus was ook aan de ruime kant. Over die saus had Lief overigens nog wel wat klachten, die had volgens hem last van 'bindingsangst'.
Voor erbij een frisse komkommerraita.

Algemeen oordeel: niet slecht, maar het is geen kip tandoori.

Lunchtrommel - witlofsalade met kaas en appel

In het lunchtasje vandaag: Witlofsalade met appel.
1/2 stronk witlof (of 1 kleine)
1/2 appel, in blokjes,
blokjes kaas,
klein handje rozijntjes
bieslook
dressing: mayonaise los geklopt met wat appelazijn en een scheut troebel appelsap (bijv. Flevohof)

Voor tussendoor een mango in blokjes, een nectarine en een bakje griekse yoghurt met honing.

Gevulde paprika

Het leuke van nieuwe collega's is dat je ook weer nieuwe recepten kunt uitwisselen. Van mijn nieuwe collega Any uit Roemenie kreeg ik een recept voor gevulde paprika's. Of nouja, een recept... meer een serie aanwijzingen. De werkwijze voor haar gevulde paprika's is als volgt:

voor 3-4 personen:
2 flinke uien, gesnipperd
2-3 tenen knoflook
1 kopje rijst, gewassen
pakje gezeefde tomaten
1 bouillonblokje
oregano
500 gr gehakt
2 eieren
zout en peper
geraspte kaas
6 paprika's

Fruit de uien aan en laat de knoflook ook kort even meefruiten. Doe de rijst, gezeefde tomaten, bouillonblokje en oregano erbij en laat het aan de kook komen. Laat de rijst zacht pruttelen tot deze gaar is, voeg evt. water toe indien nodig. Ik had ruim een kopje nodig. Zorg dat de rijst op het laatst redelijk droog gekookt is. (die van mij was misschien nog wat te vochtig)
Laat het geheel wat afkoelen en meng het gehakt en de eieren er door. Er kan ook nog wat kaas door de vulling, maar dit is niet nodig. Evt. nog op smaak maken met zout en peper.
Snijd de kapjes van de paprika's af en haal het hart er uit. Vul ze met het gehaktmengsel en bestrooi ze met nog wat geraspte kaas. Volgens Any moeten ze nu circa 45 min in de oven op 180 graden, maar dat kan ook de volgende dag. Ik heb ze tot hier gisteren al voorbereid.

Glorieus stonden ze vanavond in de oven. Voor erbij had ik een knoflookstokbroodje gebakken, en een yoghurt-zure room sausje met verse kruiden gemaakt. Alles stond al klaar voor de foto. Toen de paprika's iets van 50 minuten in de oven hadden gestaan heb ik ze eruit gehaald. Het plan was om een mooie foto te maken met een hele en een halve paprika op een bordje.
Bij het doorsnijden bleek echter de vulling binnenin nog lang niet gaar was. Omdat het gehakt er rauw in gaat vind ik dat toch maar een eng idee. Ik heb dus besloten om alle paprika's doormidden te snijden en ze op hun rugje in een grotere ovenschaal te leggen. Zo hebben ze nog een minuutje of 15 in de oven gestaan, tot dat de vulling helemaal gaar was.*

Het stokbroodje hadden we inmiddels al verorberd, maar het zure-room sausje was erg lekker bij de paprika. Volgende keer ga ik een paar aanpassingen doen: zorgen dat de rijst wat droger is, en de paprika al meteen halveren en zo vullen. Dan is de vulling denk ik toch wat eerder gaar. En bovendien kan er dan ook meer kaas op volgens mij!

*hongerig als we waren hebben we ook niet meer de tijd genomen om een foto te maken. Maar deze gaat in de herhaling, dus gewoon nog even geduld voor de foto.

Tagliatelle met tomatengehaktsaus

Mijn opa en oma noemen het stug tomatengehaktsaus, want bolgonesesaus, vinden ze, is iets heel anders. Ter ere van hen blijf ik dat ook zeggen. Ik was van plan snel even een linkje te zetten naar de vorige keer dat ik dit gemaakt had, maar wat blijkt: het staat nog niet op het web! Schande. En ook ongelofelijk dat ik schijnbaar al zo lang geen spaghetti meer gegeten heb. Want eigenlijk was het plan spaghetti te maken, maar de hoeveelheid die ik nog heb liggen blijkt te weinig voor ons tweetjes. Tagliatelle to the rescue dus. Maar met spathetti is 't toch lekkerder hoor.

Naar goed voorbeeld van opa en oma maak ik altijd een hele grote pan saus, die ik dan in tweepersoons porties invries. In platte pakketjes in van die makkelijke druk-en-sluitzakjes, dan ontdooien ze lekker snel.

Voor een grote pan vol:
600 g gehakt
6-8 uien (gewoon lekker veel)
6-8 tenen knoflook (ditto)
2 blikken gepelde tomaten
2 pakjes gezeefde tomaten
4 blikjes tomatenpuree 'doppio concentrato'
1 flink glas rode wijn
3 runderbouillonblokjes
oregano
1 tl suiker
mespunt kaneel
worchestershiresaus
zout en peper

Rul het gehakt in de grootste pan die je hebt. Fruit dan de uien mee tot ze glazig zijn, en ook kort de knoflook. Voeg de tomaten uit blikjes en pakjes toe, en roer de rode wijn er door. Verkruimel de bouillonblokjes in de saus en doe er een flinke hoeveelheid oregano door, en de mespunt kaneel. De kaneel haalt de smaak van de tomaten op, en bij kleine hoeveelheden zul je hem niet proeven. Dit is het geheim van Oma's saus!
Laat de saus dan zo lang mogelijk op een zo klein mogelijk vuurtje zacht pruttelen. Maak hem op smaak met een klein beetje suiker (indien nodig, afhankelijk van de zuurgraad van tomaten en wijn) en worchestershiresaus. Maal er flink veel peper over en evt. nog wat zout.

Kook de pasta al denkte en meng ze met de gewenste hoeveelheid saus. In Italie komt altijd een gemengde schaal pasta op tafel en wordt niet zoals vaak hier in Nederland de saus pas op het bord over de pasta geschept.

Sticky ribs

Een tijdje geleden hadden we het er al over: nu de tuin een beetje klaar is moeten we toch eens een barbecue kopen. Niet zo'n rottig klein gevalletje waarbij je steeds door de knieen moet, maar lekker eentje op pootjes zodat we a staande kunnen kokkerellen in de tuin. Lief heeft een voorkeur voor een 'echte', met houtskool. Ik zou een gasbarbecue ook prima vinden, maar soms moet je toegeven he.
We kwamen dit weekend 'toevallig' langs de intratuin (ik had nog wat plantjes nodig voor in de voortuin) en we hebben daar nog even gekeken naar het barbecue-assortiment. Wat een bakbeesten allemaal tegenwoordig! Genoeg voor een barbecue met de hele straat, maar voor ons tweetjes net iets te groot. De kleinere die ze hadden staan waren ofwel zo wankel dat ik het niet zou aandruven om daar een vuurtje in te stoken, ofwel zo duur (weber) dat het niet leuk meer is. Tenminste, ik vind bijna 170 euro ietsjes te veel voor die paar keer dat we m zullen gebruiken.

Gelukkig kunnen de spareribjes van vanavond ook heel goed binnenshuis bereid worden. Ik heb echt een heerlijk recept waarbij de ribjes in de oven gerookt worden boven thee, maar ik bezit momenteel geen braadsle-met-rekje die groot genoeg is om dit trucje uit te halen. Gelukig kun je met een lekkere marinade ook veel goed maken, bijvoorbeeld met de goeie ouderwetse sticky-rib-marinade. En zelfs als je vergeet de ribbetjes te marineren dan kun je het met een aantal keer bestrijken tijdens het bakken wel goed maken, zoals wij dit keer deden.

Voor 2 personen:
ergens tussen de 600 en 800 gr spareribs, aan elkaar laten zitten
gelijke hoeveelheden honing, ketjap, zoete chilisaus en ketchup. In plaats van ketchup is barbecuesaus ook lekker.
aardappelsalade
coleslaw met wortel en appel

Begin de ribbetjes met de bolle kant naar beneden te bakken of te grillen. Smeer een laagje marinade in de holle kant. Draai de ribbetjes regelmatig om en bestrijk dan de bovenliggende kant meteen met marinade.
Snijd op het laatst de ribbetjes los en besmeer ook de zijkanten met marinade. Laat ze kort nog aan beide kanten bakken en serveer ze met aardappelsalade en coleslaw. De zoete smaak van de appel in de coleslaw combineert goed bij de plakkerige spareribs.

Lieve Lief

Kanjer Lief heeft vandaag goed zijn best gedaan, en aan de hand van mijn eerder gepubliceerde wrap-recept voor het eten gezorgd vandaag. Woeha, wat een man!

Noodplan

Heel goed dat we een noodplan hadden opgesteld, want door een computerfout heb ik vanaf vandaag bergen werk. Ik was al iedere dag aan het overwerken, maar vanaf nu wordt het nog erger.
Vanavond was het pas kwart voor zeven toen ik mijn computer uitzette, en als je bedenkt dat ik om acht uur begin is dat best wel lang. Gelukkig heeft Lief snel de oven aangezet en daar een bak kant-en-klare lasagna in geschoven. Op zo'n moment is dat toch echt heerlijk.