Pizza met gegrillde courgette

Een gerecht waarin mijn twee lievelings-gadgets gebruikt worden, ideaal! En geheel huisgemaakt, even geen pakjes meer voor mij. De grillpan is een essentieel onderdeel in dit recept. Mijn andere gadget, de pizza-steen, is natuurlijk niet per se nodig. Een gewone bakplaat werk ook, maar een pizzasteen zorgt wel voor een veel lekkerder bodem.

Pizzadeeg maak ik vaak in grote hoeveelheden (in een verhouding 500 gr bloem, 300 ml water, zakje instantgist, tl zout en 2 el olie). Wat ik niet gebruik olie ik lichtjes in en dat gaat in een druk-en-sluit-zakje in de diepvries. 's ochtends in de koelkast leggen om te ontdooien en wat te rijzen, en klaar is kees. Heb je 's avonds zo een heerlijke pizza op tafel staan.

Verder heb je nodig voor 2 personen:
1 courgette
2 tenen knoflook
2 el olie
1/2 potje zure room
verse oregano, of uit een potje
1 flinke ui, in ringen
4-5 kleine tomaatjes, in vieren
gorgonzola of andere kaas naar smaak

Snijd de courgette in plakken van krap 1/2 cm dik. Rasp de knoflook, of maak hem op ander manier fijn, en meng met de olie. Bestrijk een kant van de courgette met de knoflookolie en maal of strooi er wat zout overheen. Bak de courgetteplakjes met de olie-kant naar beneden in de grillpan totdat er mooie streepjes zijn ontstaan. Kwast ondertussen olie op de andere kant en maal ook daar wat zout overheen. Laat de courgette uitlekken op wat keukenpapier. (op dit punt bestrooien met oregano en oprollen en je hebt een heerlijk borrelhapje)
Roer wat van de knoflook-prut uit de olie door de zure room en maak ook deze op smaak met een snufje zout en ruim peper. Smeer de zure room uit over de pizzabodem en strooi er de oregano overheen. Beleg deze dan met de gebakken courgette, ringen ui en stukjes tomaat.
Verdeel de gorgonzola in brokjes, of rasp de kaas als je een harde kaas gekozen hebt. Verdeel dit over de pizza en bak deze op de hete pizzasteen in een zo heet mogelijk voorverwaarmde oven, totdat het deeg gaar is en de kaas mooi gesmolgen.
Daarna eerlijk delen!

Moksi Alesi

Dit gerecht heeft een korte inleiding nodig. Ik was namelijk alweer een hele tijd geleden in de supermarkt voor een pakje rijst toen er een aanbieding 2 halen, 1 betalen was. Dat tweede pakje heb ik dus ook maar meegenomen, en omdat het toch gratis was koos ik iets dat ik normaliter niet zou nemen: Lassi gekruid en wel Moksi Alesi. Mijn oppasmoeder was getrouwd met een surinamer en zij kookte altijd heerlijke moksi voor ons, dus daar had ik wel weer eens zin in.
Heel wat maanden heeft het pakje in de kast gestaan, maar omdat ik nou eenmaal geen pakjesmens ben kwam het er maar niet van om het te maken. De kip die we dit weekend nodig hadden voor de kip met gorgonzola zat met drie in een schaaltje, dus die ene overgebleven kipfilet was ideaal om te gebruiken voor Moksi alesi. Hoog tijd om het pakje eindelijk eens uit te gaan proberen dus!
Naast de kipfilet gaat er ook nog een bakje spekjes in (ter vervanging van het surinaamse zoutvlees denk ik) en volgens recept voor 2-3 personen 250 gr. spercieboontjes en een uitje.
Ik heb de hoeveelheid groente iets opgevoerd naar 350 gr boontjes en een hele hele flinke ui.
Al tijdens bereiding vond ik het errrrg veel rijst voor ons tweetjes, dus ik heb al een deel niet in de pan gedaan. Maar nog steeds was het veels te veel rijst voor ons tweetjes bleek achteraf.
Ik vond het geheel helemaal niet smaken zoals ik me kan herinneren van de Moksi van vroeger, dus ik heb een flinke schep surinaamse kerrie door de kip gedaan. Voor erbij ook nog maar wat pindasaus en ach... we hebben gegeten. Lekker was anders.
Zo nu en dan probeer je het weer eens, maar het blijkt wel weer: voor mij echt geen pakjes meer!

Kip met gorgonzola

Zoals waarschijnlijk al bekend bij de vaste lezers hebben wij vrijdag weer genoten van kip en salade. Ik was van plan een lekkere kip in braadzak te maken en alles ging ook goed, ik was mooi op tijd klaar met het werk. Maar dan zul je net zien: ik was de computer al aan het afsluiten en toen ging de telefoon, grote problemen in Engeland. Alsof ik daar op vrijdagavond kwart voor vijf nog wat aan kan doen. Maar met rondbellen en regelen ben ik toch nog een uur bezig geweest, dus van op tijd thuis zijn was weer eens geen sprake. Om dan ook nog eens een hele tijd te gaan wachten op de kip was me iets te erg, dus we hebben ons beholpen met kippenvleugeltjes. Zo klaar en ook heerlijk!

Vandaag hebben we genoten van kip met gorgonzola, iets dat het ook altijd goed doet als er visite is. Als ik niet zeker ben van de blauwe-kaas-verdraagzaamheid van mijn visite doe ik altijd half-half gorgonzola en gewone geraspte kaas. Tot nu toe vindt iedereen het heerlijk, ook mensen die claimen niet van blauwe kaas te houden. Gorgonzola is dan ook een van de mildere blauwe kazen volgens mij.

Voor 2 personen:
2 kipfilets
gorgonzola
4 plakken gerookte ham, bijv. Coburger.
klontje boter

Maak een zakje in de kipfilets en prop deze zo vol mogelijk met gorgonzola, maar wel zo dat het zakje nog goed sluit. Dit zorgt voor een minimale lek-kans.
Omwikkel de kipfilet met twee plakjes gerookte ham. Zout en peper is niet nodig, de kaas en de ham geven genoeg smaak.
Smelt een lekkere klot tboter in een (tefal) pan. Als de boter goed warm is kunnen de kipfilets er in, met de naad van het buitenste lapje ham naar beneden (schroeit vast, geen prikkertjes nodig). Draai het vuur lager en bak de kipfilets al draaiend mooi bruin, ik reken altijd een ruime 15 minuten.

Wij aten ze met aardappelbolletjes uit de oven en broccoli met verse nootmuskaat erover. Soms kan heel simpel erg lekker zijn! Zoals de foto laat zien hadden we op het laatst toch nog een kleine kaas-lekkage, maar die bleef minimaal.

Appel-toffee-custard

Ik had gisteren al balletjes gedraaid en gebakken voor vandaag, dus ik had het lekker makkelijk. Maar goed ook, want een collega'tje kon plotseling niet opgehaald worden door haar man, dus ze heeft met ons meegegeten. Een half pond gehakt levert voor ons tweetjes toch een ruime hoeveelheid balletjes, dus ik dacht dat ik er met een toetje na wel een fatsoenlijke maaltijd voor drie van kon maken.
Verder heb ik gewoon de gehaktballetjes met pindasaus gemaakt zoals ze laatst ook op het menu stonden. Met iets kleinere balletjes trouwens dit keer. We hebben nog snel een stronkje broccoli bijgehaald om de hoeveelheid groenten op peil te brengen. Toch wel makkelijk hoor, een supermarkt om de hoek!
Als toetje had ik met dit regenachtige weer wel zin in wat warms. Appelcrumble was ook een optie geweest, maar uiteindelijk kozen we voor appel-toffee-custard. Dit is een heel rijk toetje, waar je geen veel te grote porties van moet eten. Maar wel lekker!

Appel-toffee-custard, voor 3-4 personen
2 frisse appels
30-40 gr boter
3-4 el suiker
3 dessertlepels custardpoeder
1/2 liter melk

Snijd de appels in stukjes en bak ze in de boter, liefst in een ruime pan zodat alles in een laagje ligt. Strooi de suiker er bij en blijf roeren. Het sap trekt uit de appel, houd het vuur hoog zodat de appel niet gaat staan koken. Op een gegeven moment begint de toffe te carameliseren. Blijf roeren totdat het meeste appelvocht verdampt is en er een mooi caramelkleurig laagje om de appelstukjes zit.
Meng de custardpoeder met de melk en giet het geheel bij de appelstukjes. Breng al roerend aan de kook en verdeel over schaaltjes als de custard is ingedikt.

Zo'n gezellig onverwacht etentje ga je niet verstoren door overal met je camera tussendoor te zwieren, maar ik beloof dat ik er geen gewoonte van zal maken!

Luie woensdag

Weer laat geworden op het werk vandaag, en ik moest nog naar de dierenwinkel en nog brood kopen. Gelukkig wist ik dat er thuis iets makkelijks op me lag te wachten: een zak gnocchi in de diepvries. In het kader van het noodrantsoen-als-het-laat-wordt-plan wou ik die graag een keer uitproberen.
Gnocchi met tomatengehaktsaus was een van de lievelingsgerechten van mijn opa, en het stond bij opa en oma dus vaak op tafel. Ik heb trouwens tijden lang gedacht dat het spul njokkie heet ;-). Zelf heb ik ook regelmatig lekkere bolletjes zitten draaien van aardappeldeeg, maar voor doordeweeks is dat wat te veel werk. Ik heb ook wel eens geprobeerd een portie ongekookt in te vriezen maar dan heb je een grote plakzooi als je de boel ontdooit. Die zijn ongegeten de vuilnisbak ingegaan!
Ik heb ze vroeger wel eens kant-en-klaar bij de AH gekocht, maar als ik hier al naar de appie ga is het meestal de kleine en daar hebben ze ze niet. 'Kijken of de grote albert heijn gnocchi heeft' staat wel op mijn 'te doen lijstje' maar daar denk ik meestal pas aan als ik weer thuis ben. Zo gaan die zaken he.

Wat schetst dus mijn verbazing als ik bij de Lidl in de diepvries een zak gnocchi zie liggen. Die moet ik proberen! Er zit al een tomaten-mozzarellasausje bij, maar om nostalgische redenen wil ik er graag gehakt bij. Ook een bakje gehakt mee dus. Dat heeft ten slotte een 9,9 gekregen in de AD gehakt-test, dus dat probeer ik ook meteen eens uit.

De ene helft van het gehakt heb ik rulgebakken voor vandaag, van de andere helft heb ik met ei, beschuitje, flink veel ketjap, wat chilipeper en ach, voor de verandering eens een lepel pindakaas erdoor balletjes gedraaid voor morgen. (raar gevoel trouwens, om die pindakaas erdoor te kneden...)
De gnocchi heb ik volgens aanwijzingen op de verpakking klaargemaakt, inclusief het toevoegen van 50 cc water. Iets te nat naar mijn smaak! Ik heb op een gegeven moment de gnocchi maar uit de pan geschept en het resterende sausje heftig ingekookt. Wat extra oregano erdoor, en laat ik de teen knoflook die ik met het gehakt heb meegefruit ook niet vergeten te vermelden! Volgende keer zou ik het denk ik proberen zonder dat extra toegevoegde water, maar verder moet ik zeggen: we hebben heerlijk gegeten!
Alleen had ik zo'n trek dat ik niet de tijd heb genomen om een foto te maken. Volgende keer beter!

nu nog dubben over de categorie waar ik dit in ga zetten... is gnocchi nou pasta of niet....

Wraps met kip 2

Er was nog een half zakje fajitakruiden over en de wraps met kip van twee weken terug waren wel goed bevallen, dus we hebben ze nog maar eens in de herhaling gedaan. Dit keer heb ik de fajitakruiden aangemaakt met ca. 2 el olie en daar de kip in gemarineerd. Het was namelijk hoog tijd om mijn nieuwe grillplaat uit te proberen. Bezoekers van de Lidl zullen hem misschien herkennen.
Ik heb toen ik in Engeland woonde een heel duur gietijzeren geval uit een sjieke kookwinkel gehad, maar het was zwaar en is met de verhuizing achter gebleven. Deze was slechts 17 euro, dus ik had zo mijn twijfels moet ik bekennen. Maar goed, wat heb je aan een eigen salaris verdienen als je het niet zo nu en dan over de balk kunt smijten, dus ik dacht ik probeer het maar. Goed idee geweest! We hebben heerlijke kipreepjes gehad voor in de wraps.
Dit keer geen knoflook-yoghurtsaus erbij, maar een schaaltje lekkere guacamole. Njam!

Maandagkip

Vandaag waren Lief en ik allebei een dagje vrij, onder andere om de kittens naar de dierenarts te brengen voor hun inentingen. Ik had nog mooie plannen om wat aan de tuin te gaan doen, maar het was me gewoon te heet. In plaats daarvan heb ik lekker een stapel oude Tip's en Good Food's door zitten bladeren. Ook niet slecht!

Met dat hete weer had ik absoluut geen zin in iets zwaars, dus het is een lekkere maaltijdsalade geworden. In de salade gerookte kipfilet, stukjes peer en walnootjes, eroverheen honing-mosterddressing. Voor erbij meergranenbrooddjes met peer, blauwschimmelkaas en honing. Dit gaat heel makkelijk met afbakbroodjes: de ongebakken broodjes doormidden snijden, beleggen en bakken tot de kaas smelt danwel bruin ziet (afhankelijk van welke kaas je gebruikt). De combinatie van kaas met daar overheen gedruppeld de zoete honing is echt onweerstaanbaar. Vier broodjes was achteraf misschien wat veel voor ons tweetjes, maar toch is alles schoon op gegaan!

Vrijdagkip

De kip van deze week komt uit de vriezer van de Lidl, 20 minuutjes in de oven en klaar. Hij is te krijgen in mild en pikant, wij hebben vandaag de milde variant. Erbij natuurlijk weer een lekkere salade, dit keer babyleaf met cesardressing, pijnboompitjes en cherrytomaatjes.
Als we de kip serveren in de schaaltjes uit spanje zeggen we: kijk, vandaag eten we tapas.
Na een heerlijke sappige meloen waarvan ik de naam alweer kwijt ben.

Tagliatelle met paddestoelen in roomsaus

Ik weet niet hoe het komt maar telkens als ik een pan met pasta fotografeer lijkt er veel meer pasta op de foto te staan, en veel minder vulling dus, dan er in werkelijkheid in de pan zit... Zal wel aan mij liggen hoor.

Ik had al eerder van de week zo'n herfstig gevoel en op zich past zo'n lekker romige pasta daar prima bij. Het weer werkte vandaag ook nog eens mee, als je het zo kunt noemen. Zomers was het in ieder geval zeker niet!
Vanavond een heerlijk recept, dat wel een beetje tijd kost omdat je de cantharellen meestal nog flink moet schoonmaken. Ik maak me niet zo druk om 'dat ze vocht opzuigen als je ze met water wast' want ze komen toch in een sausje terecht. De viezerikken krijgen van mij dus gewoon een badje!

Voor 2 grote, of 3 kleine eters (wij hadden nog over)
2 middelgrote uitjes
1 teen knoflook
125 gr hamblokjes
1 bakje cantharellen
1 bakje champignons, of gemengde paddestoelen maar die waren op
wat tijm
zout en peper
2 dl slagroom

Snipper de uitjes en fruit ze met de fijngesneden knoflook zachtjes aan in wat boter. Maak ondertussen de paddestoelen schoon en snijd (scheur de cantharelen) in stukjes. Fruit ze zachtjes mee met de ui en voeg ook de hamblokjes toe. Laat lekker een tijdje op het vuur staan en roer zo nu en dan door.
Voeg de tijm toe en maak het geheel op smaak met zout en peper. Giet de room bij de paddestoelen en laat op een zacht vuurtje wat inkoken.

Kook ondertussen in een ruime pan met gezouten water de tagliatelle al dente. Schep ze met een pastaschep uit het water en zo in de saus. Als je alle tagliatelle gevangen hebt het geheel mengen en meteen serveren.

Erbij hadden wij vanavond een salade van little gem met zachte walnootdressing, een restje preikiemen en gehakte walnootjes.

Herhaling

Op sommige dagen ben ik zo blij dat ik een planning heb gemaakt voor het eten en dat ik alles ook al in huis heb. Ik heb ze alleen wel erg veel de laatste tijd, dat soort dagen. Vandaag alweer.
Ik was net bezig om mijn urendeclaratie in te vullen toen de telefoon ging. Een hele grote escalatie, logs nakijken, mail nakijken, oplossing zoeken... een uur later was ik klaar. Of nouja klaar, ik moet er morgen meteen weer aan verder, maar ik kon in ieder geval naar huis.

Thuis heb ik snel een pannetje water opgezet om de pasta te koken, en de cherrytomaatjes en brie gesneden. Klinkt bekend? De pastasalade met brie en rucola van twee weken terug is in de herhaling gegaan.
De knoflookmayonaise van Devos&Lemmers was op (helaas) dus ik heb half-half knoflooksaus en frietsaus gebruikt. Een wat minder geslaagde combo. En in alle haast was ik helemaal vergeten het water van de pasta te zouten. Schandalig! De pasta was dus een beetje te flauw naar mijn smaak.
Maar goed, ondanks alle tegenvallers was het nog steeds een lekkere salade, wat maar weer eens bewijst dat het een goed recept is.